Wysoka Kopa – Góry Izerskie

Czas: 4h 40 min; Dystans: 15 km; Przewyższenie: 464 m

Wysoka Kopa jest najwyższym szczytem Gór Izerskich. Wysoka na 1126 m  lokuje się na 10 tym miejscu w hierarchii Korony Gór Polski. Może co nieco dziwić fakt, że na sam szczyt nie wiedzie żaden szlak i aby dotrzeć do celu trzeba odbić kilka minut od znakowanej drogi, przebiegającej nieopodal jej wierzchołka. Na szczęście odcinek ten wiedzie wyraźną ścieżką, na której nie sposób się zgubić, a samo dotarcie na szczyt zajmuje przeważnie około 10 minut. Do dzieła!

Dojazd oraz Parking

Za punkt startu wybraliśmy Rozdroże Izerskie, z którego całkiem łatwo można złożyć niespecjalnie długą pętle. Zajmie ona Wam około 4,5 h (co jest widoczne na mapie powyżej) plus ok 20 min na sam szczyt. Jeśli nie posiadacie samochodu, to na tę wycieczkę najprościej jest wybrać się ze Szklarskiej Poręby. Jednak wówczas ze sporym prawdopodobieństwem czeka Was podejście i zejście tym samym szlakiem (łącznie nieco ok 5,5 h).

Na Rozdrożu Izerskim znajduje się całkiem spory, bezpłatny parking (parkowanie po obu  stronach drogi). Dojazd ze Szklarskiej Poręby jest banalnie prosty, zajmuje około 15 minut i jedynym zdradliwym miejscem jest odbicie z głównej drogi jeszcze w Szklarskiej Porębie. Trzeba pilnować się, aby w centrum skręcić w kierunku Świeradowa Zdroju i przejechać przez sławetny Zakręt Śmierci. W przeciwnym razie pojedziecie w kierunku Jakuszyc. Na przełęczy jest również przystanek autobusowy, jednak kursów jest tutaj jak na lekarstwo, więc na komunikacje publiczną raczej nie ma co liczyć, a dla chętnych pozostaje zawsze autostop.

Rozdroże Izerskie – Wiata pod Wysoką Kopą

Czas: 2h 13 min; Dystans: 5,9 km; Przewyższenie: 379 m

Wracając do naszej propozycji, zdecydowaliśmy, aby pętla toczyła się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Popatrzcie tylko na wykres wysokości. Stromiej jest właśnie w tej konstelacji, a sami zdecydowanie bardziej wolimy podchodzić ostro poprowadzonym szlakiem, niż męczyć na nim kolana schodząc. Od parkingu wiedzie prostopadła względem głównej drogi, szutrowa droga, długa na około 400 metrów. Na jej końcu należy odbić w lewo, za zielonymi znacznikami. Po drugiej stronie do krzyżówki dobiją żółte szlakówki, tędy będziemy wracać. Szlak początkowo wiedzie szerokim leśnym duktem, nie oferując za wiele. I wtedy po 30 minutach od parkingu, następuje dość męczące podejście. Przyznajemy szczerze, że nie spodziewaliśmy się, że będzie ono aż tak harde (stromizna będzie towarzyszyła Wam przez 15 minut).

Szczęśliwie jest to jedyne tak mocne podejście podczas dzisiejszej wycieczki. Gdy ścieżka wypoziomuje się i skręci w lewo, wówczas po 20 minutach dotrzecie do Głównego Szlaku Sudeckiego i głównego grzbietu Gór Izerskich. Tutaj warto pamiętać, aby docierając do krzyżówki z innymi szlakami, odbić w prawo. Zapominalscy i gapie pognają prosto w kierunku Schroniska pod Wysokim Kamieniem oraz kto wie, dalej, w kierunku Szklarskiej 😊 Schronisko obecnie jest w budowie, ale działa tutaj bufet.

Podczas spaceru grzbietem na zachód, bardzo szybko pojawią pierwsze skałki oraz nieczynna kopalnia Kwarcu Stanisław. Wraz z nią niestety pojawi się również asfaltowa droga, którą szlak będzie maszerować dobrą chwilę. Pamiętajcie tylko, aby po kilkunastu minutach wypatrywać niemrawego odbicia w las. Gdy byliśmy tutaj jesienią 2019 szlakówka leżała zdewastowana przy drodze, więc łatwo ją zwyczajnie nieświadomie minąć. Afiszuje się na niej dość mało realna godzina drogi na szczyt. Mało, ponieważ są spore szanse, że Wysoka Kopa przywita Was za dwa kwadranse. W każdym bądź razie, gdy ścieżka przez las wgramoli się ponownie na izerską grań, pozostaje skręcić w lewo i szeroką, szutrową drogą spokojnie dospacerować do sporej wiaty u stóp Wysokiej Kopy. 

Wielka Kopa
Wielka Kopa
Wysoka Kopa
Wielka Kopa
Wielka Kopa
Wysoka Kopa wiata

WiataWysoka Kopa

Czas w dwie strony: 20 min, Dystans: 1 km, Przewyższenie: 33 m

Wita imponuje. Jest tutaj sporo miejsca, są stoliki, ławy, wszystko zadaszone oraz dodatkowo odnajdziecie dwie spore leżanki. Śmiało można tutaj zostać na noc nie mając namiotu (śpiwór i mata wskazane w takim wypadku). I teraz UWAGA – za wiatą nieco skrycie odbiega tajemna ścieżka. Dlaczego nie ma tutaj szlakówek, nie wiemy. Nawet kierunkowskazu z prawdziwego zdarzenia brak. Ktoś jedynie „ołówkiem kopiowym” na ścianie wiaty napisał „Wielka Kopa” i okraszył podpis kierunkową strzałką. Dobre i to. Do szczytu dzieli Was 500 metrów.

Możecie być pewni, że będzie nieco grząsko i mokro. Ale jesienią wprost bajecznie kolorowo. Wystarczy w zasadzie 10 minut, aby dotrzeć do celu. Nie sposób się zgubić. Na szczycie odnajdziecie stertę kamieni oraz żółtą tabliczkę z nazwą góry oraz jej wysokością. Kopuła szczytu jest bezleśna, jednak raczej nie oczekujcie szalonych widoków. Izery to dość specyficzne góry, gdzie nie ma termicznego lata i często bywa zimno, mgliście i dżdżyście. Na tę okoliczność warto mieć przygotowane w plecaku odpowiednie ciuchy. Całość odbicia, wraz ze zdjęciami i powrotem do wiaty zajęła nam plus minus 20 minut. Niestety, na szczycie brakuje Pieczątki potwierdzającej zdobycie szczytu do Korony Gór Polski, dlatego najlepszym potwierdzeniem wejścia na szczyt będzie zdjęcie na wierzchołku 😊

wysoka kopa
wysoka kopa
wysoka kopa
wysoka kopa
wysoka kopa

Jeśli głowi Was ogołocony krajobraz Gór Izerskich, to jest on pokłosiem katastrofy ekologicznej z lat 80-tych zeszłego stulecia. Skumulowały się tutaj zanieczyszczenia z tak zwanego Czarnego Trójkąta, czyli mocno uprzemysłowionego pogranicza Polski, Czech i Niemiec. Był to region o najbardziej zanieczyszczonym środowisku w Europie. Liczne kopalnie i elektrownie sprawiły, że na tutejsze lasy i łąki spadały kwaśny deszcze. Ogrom zniszczeń był okrutny, jednak natura bardzo powoli zaczyna się odbudowywać. 

wysoka kopa
wysoka kopa
wysoka kopa

Wysoka Kopa – Rozdroże pod Kopą – Parking

Czas: 2h 07 min, Dystans: 8,1 km, Przewyższenie: 52 m

Zgodnie z pierwotnymi założeniami, przy wiacie odbiliśmy w lewo, w kierunku Przedniej Kopy, tak, aby nie wracać tą samą drogą. Szlak od tej pory nie wydawał się już specjalnie ciekawy. Ciągnął się na zachód szutrową drogą bez większych nadziei na widoki. Na niektórych mapach są zaznaczone ścieżki, które odbijają w dół zbocza i spadają wręcz na żółty szlak, skracając sporo z drogi. Tak, wiemy, że tak nie należy, ale ta opcja kusiła nas niezmiernie. I chwała opaczności, że poszliśmy zgodnie z regułami. Ponieważ po 30 minutach szlak dociera na Sine Skałki. Jest tu ławeczka oraz cudnie widokowe miejsce. Widać Halę Izerską oraz na wprost, schronisko na Stogu Izerskim. Bajka, a stąd już kilka kroków do Rozdroża pod Kopą i krzyżówki szlaków, na której trzeba zmienić znaki na żółte. Ostatnie 5 km leśnej drogi w kierunku parkingu zajmuje około 75 minut, spokojnym tempem. 

wysoka kopa
wysoka kopa

Wysoka Kopa Informacje Praktyczne

  • Wejście na szlak jest bezpłatne
  • Bezpłatny jest również parking na Rozdrożu Izerskim
  • Całość trasy wraz z wejściem na szczyt zajmuje około 5 h
  • Jest pięknie i magicznie
  • W drugiej części (+- od wiaty) dość sporo rowerzystów
  • Warto w swoich planach uwzględnić okolice kopalni, czego sami niestety nie uczyniliśmy.
  • Na Kopę można dotrzeć ponadto
        • Świeradów Zdrój – Wiata (w dwie strony) : 5 h 56 min / 19 km
        • Szklarska Poręba – Wiata (w dwie strony): 5 h 15 min / 16,9 km
        • Szlakiem na wskroś: Świeradów Zdrój – Szklarska Poręba:  6h 05 min 19,7 km (taki sam czas w drugą stronę)
        • Jakuszyce – Wiata (w dwie strony): 3 h 24 min / 11,9 km
Czy wpis był dla Ciebie pomocny?
[Głosów:4    Średnia:5/5]

1 Comment

  1. Izery najbardziej lubię zimą. Wtedy śniegu tam nie brakuje, a i widoki lepsze.

    To już w tym roku takie ładne, kolorowe krzaki są? Bardzo jesiennie to wygląda.

Write A Comment