Blog podróżniczy - piszemy o górach i turystyce

Śnieżnik – Masyw Śnieżnika

Śnieżnik, który w księgach ma zapisane 1423 m wysokości, to najwyższy szczyt polskich Sudetów Wschodnich i Masywu Śnieżnika, w którym zajmuje centralne miejsce. Dzięki temu, że wyższej góry w okolicy nie znajdziecie, dostąpił i on swego miejsca w Koronie Gór Polski. Czasami w annałach widnieje pod inną, nieco mniej znaną nazwą, Śnieżnik Kłodzki lub pod dawniejszą nazwą Kładska Śnieżka. Szlak na szczyt jest wybornie przyjemny, po drodze czeka na Was schronisko, które da wsparcie podczas wędrówki, a przez wierzchołek przemyka granica polsko-czeska. Gdyby tego było mało, to będziecie mieli szansę ujrzeć kozice, skosztować wody, która płynie hen do Morza Czarnego oraz pogłaskać ku szczęśliwości słoniową trąbę. A w planach ma powstać jeszcze wieża widokowa. Zapraszamy!

Schronisko pod Śnieżnikiem

Masyw Śnieżnika, czyli Góry Śnieżne oraz Kozice

Masyw Śnieżnika, zwany niegdyś Górami Śnieżnymi to najwyższe pasmo polskich Sudetów Wschodnich, ulokowane w południowo wschodniej części Ziemi Kłodzkiej (po czeskiej stronie królują szalenie piękne Jasieniki i ich dostojny Pradziad). Zdecydowana większość Masywu Śnieżnika leży w polskich granicach, a jedynie nieco ponad ćwiartka, znalazła się po czeskiej stronie. Masyw zajmuje powierzchnię około 275 km². Jego punktem zwornikowym jest centralnie umiejscowiony tutejszy królewicz – Śnieżnik. Można powiedzieć, że to taka rozgwiazda, ponieważ odchodzi od niego aż sześć, wyraźnie spłaszczonych ramion, które są oddzielone od siebie głębokimi dolinami erozyjnymi.

W roku 1981 został utworzony Śnieżnicki Park Krajobrazowy. Nieco zaskakująco, bo w jego herbie można dostrzec kozice. I nie jest to przypadek, albowiem od końca XIX wieku, w rejonie Średniaka nieopodal schroniska, można zaobserwować stado kozic. Przywędrowały one z terenu Czech, z sąsiednich Jaseników i obecnie, jest to jedyne miejsce w Polsce, poza Tatrami, gdzie można je spotkać. Masyw Śnieżnika tworzy dział wodny trzech zlewisk – Morza Czarnego, Północnego oraz Bałtyckiego. Jeszcze kilka słów o geografii:

  • Od zachodu granicę Masyw Śnieżnika wyznacza rów Górnej Nysy i Przełęcz Międzyleska, która oddziela go od Gór Bystrzyckich. A ten rejon to już Sudety Środkowe.
  • Na północy natomiast Masyw Śnieżnika sięga aż do Przełęczy Puchaczówka oraz doliny Białej Wody i Siennej Wody.
  • Na południu przeistacza się w przedgórze Wysokiego Jesionika.
  • Natomiast we wschodnim kierunku, granicę Masywu Śnieżnika wyznacza Przełęcz Płoszczyna, która oddziela go od Gór Bialskich.
Śnieżnik

Międzygórze – Schronisko PTTK Na Śnieżniku – Śnieżnik

Całość Wycieczki – Czas: 4h 48 min Dystans: 14 km  Przewyższenie: 781 m

Zwiedzanie najwygodniej rozpocząć od uroczego Wodospadu Wilczki, znajdującego się na rogatkach wsi Międzygórze. Kaskada spada łomocząc głośno z wysokości 22 metrów. To drugi pod względem wielkości wodospad po polskiej stronie Sudetów. A do tego, dzięki kilku punktom widokowym sprawia, że turyści spędzają tutaj dłuższą chwilę. Gdy już nacieszycie oczy urokami wodospadu, warto spojrzeć na zabytkową lokalną zabudowę, przywodzącą alpejską architekturę.

Jeżeli przybyliście tutaj swoim samochodem, to możecie śmiało podjechać jeszcze nieco ponad 2km za główną drogą. W miejscu gdzie skończy się asfalt, znajdziecie całkiem sporych rozmiarów bezpłatny parking. Jeśli podróżowaliście komunikacją publiczną, to ten asfaltowy odcinek zajmie Wam około 50 minut. I od tego miejsca liczą się statystyki przejścia, które znajdziecie powyżej. Zatem w drogę i w las!

Wodospad Wilczki

Pierwszy kilometr wiedzie spokojnie wzdłuż potoku, który szumi po Waszej prawej stronie. Dopiero, gdy przekroczycie mostek, szlak zaczyna się nieco piąć do góry. Uwaga – na niektórych, głównie starszych mapach, możecie zauważyć, że szlak zaraz za mostkiem skręca w lewo i ostro do góry tnie przez las. To stara wersja ścieżki. Obecna jest nieco łagodniejsza, acz odrobinę dłuższa. Można przyjąć, że połowa trasy do schroniska przypada, na ostry zakręt w prawo, gdy przyjdzie Wam porzucić szeroką szutrową drogę, a zapuścicie się w nieco kamienną leśną ścieżkę. Stąd do schroniska godzina drogi.

Śnieżnik

Schronisko na Śnieżniku im. Zbigniewa Fastnachta

Na Hali pod Śnieżnikiem w roku 1806 powstała całkiem sporych rozmiarów zagroda pasterska. Na farmie swoje lokum znalazły głównie krowy i owce. Jej gospodarzem był Szwajcar, stąd też potocznie nazywana była „Szwajcarką”.  A i dla wędrowców wydzielono niewielką część oraz skromny bufet. Wycieczki na szczyt Śnieżnika stawały się coraz bardziej popularne. Dlatego też w roku 1871, z inicjatywy właścicielki tych terenów, Marianny Orańskiej, wybudowano obok gospodę turystyczną, czyli obecny budynek schroniska. A Pan Zbigniew Fastnacht był wieloletnim gospodarzem schroniska od roku 1983. Pod jego kierownictwem przeprowadzono w schronisku liczne remonty oraz inwestycje, które doprowadziły chociażby do elektryfikacji budynku. Jeśli chcecie zarezerwować nocleg to odsyłamy na stronę Schroniska.

Śnieżnik
Schronisko pod Śnieżnikiem

Królewicz Śnieżnik

Od schroniska na szczyt prowadzi już zielony szlak, którym spacer zajmie Wam około 45 minut. Do podejścia zostaje 213 metrów przewyższenia. Sam szczyt zapewnia dalekie obserwacje. Można dojrzeć choćby Śnieżkę, jak również i alpejskie szczyty oddalone o 300 km! Nazwa szczytu nie jest przypadkowa, ponieważ pokrywa śnieżna utrzymuje się tutaj przez pół roku. Również i wiatr często daje tutaj popalić turystom swoimi mocnymi podmuchami. Sam wierzchołek Śnieżnika ma kształt rozległej kopuły, gdzie znajdziecie sporo borówek oraz kępki kosodrzewiny, która została tutaj sztucznie nasadzona.

Śnieżnik
Śnieżnik

Jeżeli ze szczytu Śnieżnika wyruszycie na czeską stronę, podążając za czerwono – żółtymi szlakówkami, to po paru minutach dotrzecie do źródeł rzeki Morawa. Długa na 352 kilometry rzeka wpada do Dunaju i dalej niesie wody do Morza Czarnego. Ale to nie koniec, ponieważ 200 metrów dalej znajdziecie ruiny Schroniska księcia Liechtensteina na Śnieżniku oraz statuetkę uroczego słonika na cokole. Schronisko rozebrano w roku 1971, natomiast słonik dzielnie stoi dalej na straży ciszy i ładu. Zwierzaka ustawili w roku 1932 członkowie grupy artystycznej Jescher, którzy byli zaprzyjaźnieni z dzierżawcą schroniska. Nazwa grupy pochodziła podobno od odgłosu (w języku niemieckim), wydawanego przez kichającego słonia. Prawda, że uroczy zwierzak? 😊

Śnieżnik
Śnieżnik

Wieża Widokowa na Śnieżniku

Wycieczki na Śnieżnik bardzo szybko zyskiwały na popularności. Jednak pomimo, że był to najwyższy tutejszy szczyt, to  kopulasty kształt wierzchołka nieco utrudniał podziwianie rozległych panoram i ograniczał perspektywę. Dlatego też postawiono na Śnieżniku wybudować wieżę widokową.  Powstała ona z inicjatywy Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego w latach 1895–99. Modny wówczas romantyczny styl, przywodzący ma myśl średniowiecze, sprawił, że wieża widokowa na Śnieżniku przybrała kształt cylindrycznej baszty. Dokładniej rzec ujmując, składała się z dwóch przylegających do siebie wież, które były  zwieńczone blankami. Platformy widokowe znajdowały się na ich szczytach, na wysokości 29,95 m i 17,40 m. Na wyższej wieży można było znaleźć cztery tablice opisujące panoramę oraz lunetę. Kamienne bloki na budowę pozyskiwano z okolicznych gołoborzy. Główna wieża miała 6 kondygnacji oraz 33,5 metra wysokości, czyli całkiem sporo. Ochrzczono ją mieniem pruskiego cesarza Wilhelma I, a obok umieszczono niewielkie schronisko. Pierwotnie wstęp na wieżę widokową na Śnieżniku był płatny i kosztował 20 fenigów.

Wieża widokowa na Śnieżniku – pocztówka z początku XX w. i współczesny projekt jej odbudowy (mat. Urząd Gminy w Stroniu Śląskim)

Po wojnie opuszczona wieża widokowa na Śnieżniku niszczała. I w końcu w roku 1973 naczelnik Stronia Śląskiego zadecydował o wyburzeniu wieży z obawy o jej stan techniczny. Operację przeprowadzili saperzy z Wrocławia, wysadzając ją w powietrze. Pierwsza detonacja nie doprowadziła do jej zawalenia się i dopiero podwójne ładunki wybuchowe zakończyły żywot wieży widokowej na Śnieżniku. Szkoda, bo jak się okazuje, jej stan techniczny nie był aż tak zły, jak oficjalnie było to głoszone. W roku 2020 historia wydaje się zatoczyć koło, ponieważ rozpoczęto budowę nowej wieży widokowej na Śnieżniku. Jednak ten obecny projekt wydaje się być dość kontrowersyjny wizualnie, co możecie dojrzeć na poniższym zdjęciu. Wieża w założeniu ma mieć 34 metry wysokości i z pewnością przybędziemy obejrzeć ją z bliska jak tylko będzie to możliwe.

Śnieżnik
Śnieżnik

Jaki szlak wybrać na Śnieżnik? Śnieżnik Szlaki

Trzeba przyznać, że szczyt cieszy się sporą popularnością wśród turystów, a do tego znajdziecie tutaj całkiem gęstą siatkę szlaków. Jednak najczęściej turyści wybierają spomiędzy dwóch doskonałych opcji. W finałowej batalii, wędrowcy decydują się albo połączyć wycieczkę wraz z wizytą w Jaskini Niedźwiedziej, skąd na szczyt, podążając za żółtymi szlakówkami, docierają po nieco ponad 2h. Lub też wariant nieco bardziej krwisty, czyli czerwony szlak rozpoczynający się w uroczej wsi Międzygórze. Plusem takiego wariantu jest przepiękny Wodospad Wilczki i urocza zabudowa Międzygórza. Choć jest to wariant dłuższy o około 30 minut od żółtej poprzedniczki, to właśnie on skradł nasze serca.

Poniżej cztery najchętniej wybierane opcje wraz z liczbami. Uwaga – czasy przejść, dystans oraz przewyższenie podane jest tylko w ujęciu w drodze na Śnieżnik.

  • Międzygórze Górne – czerwony szlak przez Schronisko na Śnieżku i dalej zielonym szlakiem na szczyt Śnieżnika: 2h 51 min / 6,5 km / 721 m przewyższenia.
  • Czerwony szlak z Przełęczy Puchaczówka przez Żmijową Polanę do Schroniska na Śnieżniku i dalej zielonym na Śnieżnik: 3h 32 min / 9,5 km / 727 m przewyższenia. Jeśli wyjedziecie wyciągiem na Czarną Górę to wędrówkę możecie skrócić o prawie godzinę, dzięki czemu unikniecie prawie 300 metrów przewyższenia 😊
  • Żółty szlak wiodący od Jaskini Niedźwiedziej w Kletnie przez schronisko na szczyt – 2h 12 min / 4,8 km / 625 m przewyższenia
  • Zielony graniczny szlak z Przełęczy Płoszczyna – 3h 10 min / 8,2 km / 698 m przewyższenia
Śnieżnik
Czy wpis był dla Ciebie pomocny?
[Głosów: 6   Average: 4.2/5]

1 Comment

  1. Czy ten podany czas szlaków jest tylko przeznaczony na wejście na sam szczyt czy to czas całości (w dwie strony)? Jak zwykle zachęciliście mnie do wyprawy. Pozdrawiam.

Write A Comment